Prozdrowotne akcje a rzeczywistość

Nie każdy z was wie, że jestem osobą dość chorowitą, od dziecka nie opuszcza mnie astma a w wieku dojrzewania doszła jeszcze łuszczyca albo AZS – do końca nawet nie jestem zdiagnozowana mimo jeżdżenia po dermatologach i klinikach (osobiście uważam, że mam to i to).

Od dłuższego czasu twierdzę, że męczy mnie coś jeszcze i tu zaczyna się cała zabawa...

Jest kilka pięknych akcji prozdrowotnych skierowanych głównie do kobiet, przykładami są Kwiat kobiecości, "jestem mamą - badam się" czy też "jestem kobietą - badam się" Chociaż one są skierowanie głównie na raka szyjki macicy czy piersi. Rozmawiałam z kilkoma kobietami/mamami które owe akcje wspierają a przez "Mam wątpliwość" zostałam nawet nazwana głupią kozą za szukanie wielu wymówek, by nie iść na jakiekolwiek badania . A więc przestałam...

Szukanie diagnozy to jak szukanie igły w stogu siana, wiele chorób ma identyczne objawy. Mam całą listę badań które powinnam zrobić by znaleźć winowajcę, nie byłoby w tym nic dziwnego i pewnie nawet bym nie poruszała tego tematu gdybym była milionerką i wszystko robiła prywatnie (chociaż i tu kolorowo nie jest o czym później). W związku z brakiem środków na pokrycie wszystkich badań udałam się do lekarza pierwszego kontaktu, jak się okazało ginekologa-internisty, początkowo się ucieszyłam. Pierwsze o co zapytał to czy jestem w ciąży, wcale się nie dziwię, bo od minimum 4 lat tak wyglądam... Odpowiedziałam przecząco i zaczęłam opowiadać z czym przyszłam, zaczęłam opisywać objawy które mnie niepokoją a lekarz mi przerwał twierdząc, że wcale badań nie potrzebuję ( szkoda, że nie dodał, że mam schudnąć jak większość z którymi mam styczność, a uwierzcie próbowałam już kilka razy z marnym skutkiem) Dodał jednak, że może mi wystawić na podstawowe czyli mocz, morfologię, glukozę na czczo, lipidogram, co w tym najśmieszniejsze mój mąż dostał skierowanie na dokładnie te same badania mimo, że przyszedł z zupełnie czymś innym. Jako, że zależało mi na zbadaniu glukozy i insuliny, chciałam za tę drugą zapłacić i w rejestracji usłyszałam, że nie wiedzą czy mogą mi ją zrobić a telefon wyżej standardowo "zajęty". Zaczęłam więc szukać przychodni która bez problemów zrobi mi prywatnie krzywą glukozową i insulinową i tu zaczęły pojawiać się przede mną kolejne schody... Pierwsza przychodnia- pobiorą z chęcią, cennik podany ale bardzo mi przykro bez zlecenia nie da rady "Dobrze, dziękuję do widzenia". Kolejne kroki skierowałam do byłego szpitala wojskowego zachęcona opiniami o tym miejscu i znowu "zonk" albo ściema – najpierw zasłona skierowaniem jak w pierwszej, chwilę później zmiana taktyki na "nie możemy Pani tego badania zrobić, krew by za długo czekała, bo wozimy ją do innego laboratorium" serio? Zrezygnowana przyszłam z samego rana z glukozą w ręku do starej przychodni z dzieciństwa i W KOŃCU się udało! Zrobili mi badanie bez problemu i to taniej niż w innych ośrodkach. Dzięki mojej upartości dowiedziałam się że najprawdopodobniej mam insulinooporność, po zrobieniu kilku dodatkowych badań mam zamiar udać się do lekarza specjalisty by to potwierdził.

Nie mogę zrozumieć dlaczego tak ciężko jest dostać skierowanie na ciut droższe badania. Lekarze albo twierdzą, że jest się zdrowym i te objawy to norma, albo wmawiają, że pacjent wymyśla i szuka problemu na siłę. Zapytać można co mnie tak wzięło na te badania, to proste, marzę o drugim dziecku a jak niektórzy z was wiedzą to po za synem jedną ciążę już poroniłam... Szukam przyczyn tego zdarzenia i chcę chociaż spróbować zapobiec temu w kolejnej ciąży...

Mam nadzieję i chcę w to wierzyć, że te akcje pro zdrowotne pomogą w łatwiejszym dostępie do badań, chociaż z przykrością stwierdzam że poczekamy na to wiele lat...

A czy ty, też masz nie miłe doświadczenia z lekarzami ??